Bebek, gelişimini önce anne karnında sürdürürken göbek kordonu vasıtasıyla oksijen alır. Gelişiminin son evrelerine kadar da akcigerler kullanılmaz. Doğum zamanı yaklaştıkça gelişmekte olan akciğerlerin “antreman” yapması amacıyla nefes alma hareketleri başlar. Ancak akciğerlerin gerçek anlamda kullanıması doğumdan sonra başlar.

Göbek bağının kesilmesinden sonra artık bebek, oksijenini kendisi almak zorundadır. Ağzı ve burnu temizlendikten sonra nefes alma yolu açılır ve aldğı ilk nefes ile birlikte ciğerleri hava ile dolar. Bebek için yeni olan bu durum, biraz can yakıcı olduğu için bebekler ağlamaya başlar.